Article 46 : การซื้อไม่ช่วยอะไร

...

ใช่ค่ะ การซื้อไม่ใช่การแก้ปัญหา

แต่แม้จะรู้อย่างนั้นนะคะ ดิชั้นก็ยังมีโรคประหลาดอยู่โรคหนึ่งค่ะ

คือเวลาเครียด หรือมีเรื่องกังวล ดิชั้นมักจะมีเรื่องให้เสียเงินแบบแปลกๆ

ซึ่งบางทีไม่ใช่การเสียเงินเพื่อซื้อของจำเป็นใดๆ

แต่เป็น การเสียเงินเพื่อซื้อความรู้สึกสบายใจค่ะ

 

จริงๆอาการนี้ก็ค่อนข้างเป็นสากลอยู่นะคะ

อย่างในหนัง และหนังสือสุดฮิตเรื่อง Shopaholic

ก็ยังพูดถึงนางเอก ที่เป็นโรคเสพย์ติดการช้อบปิ้ง

เพราะว่าเมื่อได้ซื้อของแล้วจะรู้สึกว่าชีวิตดีมีความสดใสขึ้นมา

http://z.about.com/d/bestsellers/1/0/X/8/-/-/confessions_of_shopaholic.jpg

เป็นหนังน่ารักดูสนุกเรื่องหนึ่งเลยค่ะ

 

ถึงแม้ว่าดิชั้นเองจะไม่ได้เป็นขั้นหนักแบบนางเอกเธอ

แต่มันก็มีกรณีชวนคิดอยู่ดีค่ะ ยกตัวอย่างเช่น

 

เวลาเครียด หรือเหนื่อยกับงาน ดิชั้นจะยิ่งรู้สึกอยากทานของดีๆเพื่อบำรุงร่างกาย

พออยากทานของดีๆ ก็ต้องหาเรื่องออกไปข้างนอก หาร้านถูกใจ

เมื่อถึงร้านแล้วก็จะรู้สึกว่า ไหนๆก็ถ่อมาถึงนี่แล้ว

ก็ต้องสั่งของที่ดีที่สุด หรืออยากที่สุด

ซึ่งก็ไม่พ้นปูนิ่ม ปลาดิบ กุ้งแม่น้ำ เนื้อย่างสันใน อะไรก็ว่าไป

ตามด้วยของหวานโน่นนิดนี่หน่อย

พอจบพิธีเช็คบิลก็ค่อยเริ่มตระหนักได้ว่า เอ๊ะ เราทำ(ทาน)อะไรลงไป!! 555

 

ซึ่งในบางครั้งบางคราวก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

แต่ถ้าเกิดวาระแบบนี้บ่อยๆ

ก็ทำให้หน้ามืดหน้ามึนได้เหมือนกัน

 

อีกอาการนอกจากสั่งอาหารอย่างไร้สติแล้ว

ก็จะมีอาการซื้อหนังสืออย่างไร้สติด้วยค่ะ

 

ด้วยนิสัยรักการอ่านหนังสือทุกประเภท

ดิชั้นก็เป็นหนึ่งในมนุษย์ที่จัดได้ว่ามีความถี่ในการซื้อหนังสือค่อนข้างสูง

ซึ่งมันก็มีประโยชน์ค่ะ ใช่

แต่ในกรณีที่ไม่รู้จะซื้อมาทำไม ก็มีเหมือนกัน เช่น

 

เวลาเครียดเรื่องบริษัทขาดทุน ก็หาซื้อหนังสือการบริหารของ Harvard มาอ่าน

แต่ขอสารภาพว่าป่านนี้ยังคั่นไว้ในบทที่ 1 และก็ไม่ได้ทำให้บริษัทเกิดกำไรขึ้นแต่อย่างใด

 

เวลารู้สึกว่าตัวเองไม่อัพเดท เสื้อผ้าหน้าผมดูไม่ได้ ก็จะหาซื้อ Magazineแฟชั่นมาอ่าน

ก็อ่านครั้งเดียววางนะคะ ไม่สามารถส่งผลกับความโทรมของดิชั้นในช่วงนั้นๆได้ 555

 

หรือในยามที่เบื่องาน ก็จะหาซื้อหนังสือท่องเที่ยวที่นู่นที่นี่ อ่านจบบ้างไม่จบบ้าง

แต่เวลาที่หยิบออกมาจากแผงมันก็ทำให้รู้สึกดีเป็นนัยๆว่า ไม่ได้ไปก็ได้อ่านหละวะ

 

แม้กระทั่งเวลารู้สึกอ้วน สิวขึ้น ก็จะหาหนังสือบำรุงความงามต่างๆนาๆมาอ่าน

ทั้งๆที่บน Internet ก็มีข้อมูลเหล่านี้ให้เลือกอ่านมากจนเกินพอเลยทีเดียว

(แนะนำ www.jeban.com เว็บไซต์ความงามที่มีทุกอย่างที่คุณต้องการค่ะ)

 

เอาเป็นว่าทุกปัญหา ดิชั้นสามารถบรรเทาได้ด้วยการซื้อหนังสือค่ะ 555

 

จนกระทั่งอาทิตย์ที่แล้ว ดิชั้นได้มาเจอบทความในเว็บไซต์ minimalist

(เว็บไซต์ที่ว่าด้วยเรื่องการใช้ชีวิตminimalแบบง่ายๆ

หรือจะใช้คำว่าชีวิตพอเพียงก็น่าจะเข้าข่ายนะคะ)

 

Buying is not the solution

http://mnmlist.com/buying-is-not-the-solution/

 

ก็เลยได้มีการตระหนักเพิ่มเติมว่า

อาการที่ดิชั้นเป็นเนี่ย มันเป็นเหมือนภาพลวงตา

ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่เวลาที่คนเราได้ซื้ออะไรใหม่ๆเข้ามาตอบปัญหาในชีวิตแล้ว

ดิชั้นก็จะนึกเออออเอาเองว่า โอ้ ใช่แล้ว สิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่นำแสงสว่างมาสู้ชีวิตชั้น!!

 

ได้ทานของดีแล้ว > หัวสมองจะแล่น ร่างกายจะทำงานได้ดียอดเยี่ยมยิ่งใหญ่

ได้ซื้อหนังสือมาแล้ว > ทุกคำตอบของปัญหาจะพรั่งพรูออกมา

ได้ซื้อครีมพอกหน้ามาใหม่ > หน้าดิชั้นจะสวยโดดเด้งยิ่งกว่าใคร

ได้ซื้อโน้ตบุคใหม่มา > งานออกแบบของดิชั้นจะมีการพัฒนายิ่งขึ้นมากด้วยศักยภาพของมัน

และอีกร้อยแปดพันเก้า

 

ถามว่าเหล่านี้เป็นความจริงบ้างไหม?

ตอบได้เลยว่า 90% มันไม่จริงค่ะ!!

 

เพราะทุกๆอย่างที่คลี่คลายไปได้ มันไม่ได้เกิดจากการที่ดิชั้นมีวัตถุมาไว้ในครอบครอง

แต่ว่าเกิดจากความมั่นใจ อุ่นใจ และสบายใจที่มากขึ้น จากการได้ซื้อมาต่างหาก

สรุปแล้วถ้าจิตใจของดิชั้นแข็งแรงดีและมีสติ

การซื้อของเหล่านี้มาให้รกบ้านก็ไม่จำเป็นเลยค่ะ

 

จากนี้ไปดิชั้นเลยมีคาถาใหม่ไว้เรียกสติตัวเองนะคะ

ก่อนที่จะซื้ออะไรจุ๊กๆจิ๊กๆต่างๆนาอะไรก็ตาม จะสูดหายใจ 2 ที

แล้วถามตัวเองว่า

1. ที่จะซื้อเนี่ย ที่บ้านยังมีอยู่แล้วรึเปล่ายะ?

2. แล้วมัน จำเป็น ต้องซื้อ ตอนนี้ ไหม?

 

ลองทำมาแล้ว 2 วัน เวิร์คค่ะ!

เพราะมันสามารถหยุดยั้งดิชั้นจากการซื้อแป้งตลับใหม่ (ทั้งที่ของเก่ายังเหลือ)

และการสั่งอาหารเว่อร์เกินความจำเป็นได้ (กลับไปทานที่บ้านกับมาม๊าแทน)

 

เรื่องนี้ก็แล้วแต่มุมมองของบุคคลค่ะ เพราะดิชั้นก็เชื่อว่า

หากการซื้อนั้นมันสามารถทำให้คุณมีความสุขและสบายใจได้

แม้มันจะดูไร้สาระ แต่มันก็เป็นสิทธิที่พึงกระทำได้นะคะ ไม่ใช่ความผิด

ก็แค่ต้องรับผลของมัน คือการที่น้องเงินหลุดลอยออกจากกระเป๋า

แทนที่จะถูกเก็บไว้ทำอะไรอย่างอื่นที่จำเป็นกว่าเท่านั้นเอง

 

ยังไงก็ขอให้ผู้อ่านทุกท่าน

ซื้อของอย่างมีความสุขและมีสติค่ะ

=)

 

Bejuk

17.11.09

 

The Journey to Wealth

jukคะ

jukคะ ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับบทความดีๆ :D

รู้สึกปลาบปลื้มในผลงานของจั๊กตลอดมาและขอชื่นชมการเอาชนะตัวเองไม่ซื้อโน้ตบุ๊คเครื่องใหม่ด้วยนะคะ
ในที่สุดจั๊กก้อได้รู้ว่าสิ่งต่างๆที่ยั่วยุจั๊กให้ซื้อของตลอดมาเป็นแค่wantไม่ใช่need ฮ่าๆๆ

เอาใจช่วยจั๊กให้ทำได้ตลอดรอดฝั่ง สู้ๆ

แฟนคลับหมายเลขหนึ่งจั๊กโก้ค่ะ xx

ขอบคุณค่้ะ

ขอบคุณค่้ะ รักแฟนคลับคนนี้มากเช่นกันค่ะ

ขอให่ร่ำให้รวยร่วมๆกันนะคะ

 

ขอบคุณมากครับผม

ขอบคุณมากครับผม สำหรับคำชมครับ
นอท...

ยามที่ท้องฟ้าดูหมอง ฟังเพลงโป

ยามที่ท้องฟ้าดูหมอง
ฟังเพลงโปรดแล้วยังต้องปิด
เหมือนอยู่คนเดียวในโลก
ส่องกระจกแล้วอยากร้องไห้
...........
อยากจะบอกว่า
โลกนี้ยังเต็มไปด้วยรัก
ใครหลายคนยังรอให้เราสัมผัส และพร้อมจะเข้าใจ
สิ่งใดๆผ่านมา เพื่อให้เราเรียนรู้ แล้วจะผ่านไปเมื่อถึงเวลาของมัน
เราเป็นเพียงผู้มาเยือน แล้วก็จะจากลาโรงละครเมื่อหมดบทที่ต้องแสดง
เมื่อเชือกขมวดปม
มันจะดูยุ่งเหยิง ขอแค่เราเข้าใจ ค่อยๆแก้ ขอให้แก้ที่ปม อย่าให้เชือกยุ่งไปกว่าเดิม
แล้ววันหนึ่งทุกอย่างจะคลี่คลาย
นอท...

เป็นเนื้อเพลงดีๆได้เลยนะคะเนี

เป็นเนื้อเพลงดีๆได้เลยนะคะเนี่ย =)

ใช่ๆ คิดเหมือน Bejuk

ใช่ๆ คิดเหมือน Bejuk เลยว่า

สามารถเป็นเนื้อเพลง hip hop ดีๆได้เลย

หรือว่า...

นี่จะเป็นพรสวรรค์อีกประการหนึ่งของ นอท !!?

ไม่อยากบอกเลย

ไม่อยากบอกเลย ว่าดีใจมากที่ในที่สุดก็มีโปสเตอร์ของ Confessions of a Shopaholic

มาแปะอยู่ในเว็บหนูเอิร์น

มันเป็นหนังเรื่องโปรดของข้าพเจ้า ไปดูมา 2 รอบเลยทีเดียว 55

นางเอกคนนี้แสดงเก่งมาก ชอบบบบบบ (เล่นเรื่อง Definitely Maybe ด้วยนะ)

 

คุณจั๊กเสียเงินกับของคาว คุณม

คุณจั๊กเสียเงินกับของคาว

คุณมิรุเสียเงินกับของหวานสินะคะ 555

ตั้งสติ เริ่มต้นใหม่ เก็บเงินกันเนอะ =)

 

ปล. ยินดีมากค่ะคุณมิรุ

เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย

เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย แต่ก็เป็นเหมือนกันคะ
ซื้อหนังสือหลายเล่มมานอนกองไว้ให้ฝุ่นเกาะและรกบ้าน
หลังๆก็เลยพยายามไม่ซื้อ เพราะกลัวว่าจะโดนหนังสือทับตาย
แล้วยังมีของไร้สติอื่นๆ อีกมากมาย
นอกจากนั้นก็ยังมีไอติม ที่กินได้กินดีทุกครั้งที่เศร้าใจ
คิดๆ มานี่เสียหายไปหลายตังค์เหมือนกัน แต่มันก็ผ่านมาแล้วหละคะ
เริ่มต้นใหม่ เย้

ปล. ไม่ได้เข้ามาคอมเม้นท์นานเลย เพราะว่าหา password ไม่เจอ
ล้างคอมที ทุกอย่างในชีวิตสูญหาย
ขอบคุณคุณ bejuk ที่แนะนำ miru ไว้อย่างไฮโซมากมายใน entry ก่อนหน้าโน้นนนน (นานและ)
ขอบคุณคุณ Nont สำหรับคำแนะนำ ใน entry เดียวกันนั้นด้วยนะคะ

ยินดีครับ คุณ miru ได้ฟังจาก

ยินดีครับ คุณ miru ได้ฟังจาก Bejuk ว่าชื่อจริงของคุณ miru

คือ

mirunina เหรอครับ :)

คะ มิรุนี่นา

คะ มิรุนี่นา แต่เผอิญว่าสะกดเป็น miruneena อ่าคะ

oh i c i c sorry sorry krub

oh i c i c

sorry sorry krub :)

แสดงความคิดเห็น

อีเมลของคุณจะถูกรักษาเป็นความลับและไม่แสดงต่อสาธารณะ

CAPTCHA
กรุณาพิมพ์อักษรในรูปภาพเพื่อป้องกันการส่งข้อความสแปม
Image CAPTCHA
กรอกตัวอักษรในรูปโดยไม่เว้นวรรค